Mindfulness en zelfcompassie

Wil je gezonder leren omgaan met psychisch en lichamelijk lijden? Dan is beoefening van mindfulness en zelfcompassie zeer waardevol.

Mindfulness betekent met aandacht aanwezig zijn bij wat er is in het hier en nu, zonder te oordelen. Vaak is onze aandacht in beslag genomen door gedachten over wat gebeurd is of wat misschien gaat komen. Stress, pijn, verdriet of angst horen bij het leven. Veel lijden ontstaat door het niet willen voelen van pijn of gemis. Mindfulness helpt je beseffen dat negatieve gevoelens en gedachten tijdelijk zijn en dat je meer bent dan wat je denkt of voelt. Op die manier kun je dat wat er is beter dragen.

Compassie of mededogen is het vermogen om ons betrokken te voelen bij pijn, verdriet en lijden met de wens het lijden te verlichten. Compassie voor jezelf is in wezen niet anders dan compassie voor anderen. Om allerlei redenen zijn we vaak kritisch naar onszelf. We leggen de lat hoog en proberen het zo goed te doen of zo slim te zijn dat iedereen ons waardeert. Jezelf accepteren met mindfulness en compassie is een uitnodiging om thuis te komen bij jezelf, zoals je nu bent.

Ik adem in en kom tot rust.
Ik adem uit en ik glimlach.
Thuisgekomen in het nu
wordt dit moment een wonder!

Thich Nhat Hanh

Als we zo aanwezig zijn dan kunnen we alles accepteren zoals het is. We leren zien hoe onze waarnemingen en gevoelens gekleurd worden door onze levenservaringen en de invloed van onze voorouders. Ons hart opent zich en is volkomen aanwezig in het huidige moment. Veranderingen kunnen op een natuurlijke manier plaatsvinden zonder strijd en weerstanden, die ons gewoonlijk alleen maar meer lijden bezorgen.

Om zo aanwezig te kunnen zijn hebben we inzicht en oefening nodig. Het vraagt om regelmatig stoppen, vertragen, bewust ademhalen, onze gedachten en gevoelens met mildheid waarnemen en onze kwetsbaarheid omarmen.